<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" version="2.0" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/">

<channel>
  <title><![CDATA[MUNDIARIO :: RSS de «Gonzalo Rodríguez»]]></title>

    <link>https://www.mundiario.com/</link>
    <description><![CDATA[MUNDIARIO | Primer periódico global de análisis y opinión]]></description>
    <lastBuildDate>Thu, 04 Jun 2026 07:15:54 +0200</lastBuildDate>
    <sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
    <sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
    <generator>https://www.opennemas.com</generator>
    <atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="https://www.mundiario.com/rss/author/gonzalo-rodriguez/" />

    <image>
      <title><![CDATA[MUNDIARIO :: RSS de «Gonzalo Rodríguez»]]></title>
        <url>https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2026/04/28/2026042810264088082.png</url>
      <link>https://www.mundiario.com/</link>
    </image>

                  <item>
  <title><![CDATA[Salud, bienestar y política de competitividad para después de la Covid-19]]></title>
      <category><![CDATA[ECONOMÍA]]></category>
    <link>https://www.mundiario.com/articulo/economia/salud-bienestar-politica-competitividad-despues-covid-19/20200413192104181453.html</link>
  <comments>https://www.mundiario.com/articulo/economia/salud-bienestar-politica-competitividad-despues-covid-19/20200413192104181453.html#comentarios-181453</comments>
  <guid>https://www.mundiario.com/articulo/economia/salud-bienestar-politica-competitividad-despues-covid-19/20200413192104181453.html</guid>
  <pubDate>Mon, 13 Apr 2020 19:21:04 +0200</pubDate>
      <dc:creator><![CDATA[Gonzalo Rodríguez]]></dc:creator>
        <description><![CDATA[Tres razones por las que un servicio de salud gratuito, universal y de calidad debería ser el eje de nuestro modelo y consecuentemente debería ser objeto de un esfuerzo inverso extra durante los próximos años.]]></description>
        <content:encoded><![CDATA[<p><strong>No existe un único modelo de estado del bienestar. Quiere decir esto que tanto la filosofía que inspira cada modelo, como el peso que se le otorga a los distintos componentes, varía significativamente de unos países a otros,</strong> aunque compartan ciertos principios comunes. Así las configuraciones existentes en Francia, Reino Unido, España, Suecia o Japón difieren todas entre si.</p>

<p>Es importante tener esto en cuenta porqué, a veces, cuando se trata este tema, se discute como si fuera posible adoptar lo mejor de cada modelo. Esta es una utopía que, sin duda es útil en una perspectiva de largo plazo, pero poco pragmática para inspirar las políticas con plasmación presupuestaria. En un símil futbolístico, recuerda a cuando los hinchas de un club analizan la campaña como si para cada puesto fuera posible fichar al mejor del mundo.</p>

<p>Saber que no podemos obtener al mejor para cada puesto, entre otras razones por la restricción presupuestaria, nos obliga a priorizar cual es el puesto que es más importante para nuestro modelo, cual es el componente donde deberemos realizar un esfuerzo extra. Evidentemente siempre existe la tentación de tener un poco de todo, lo que generalmente sirve para obtener un resultado mediocre en todos los objetivos.</p>

<p>Me atrevo a sugerir tres razones por las que un servicio de salud gratuito, universal y de calidad debería ser el eje de nuestro modelo y consecuentemente debería ser objeto de un esfuerzo inverso extra durante los próximos años.</p>

<p>La primera de ellas es que España ha sido durante los últimos 50 años un país fuertemente dependiente de los ingresos derivados del turismo. Un sector para el que contamos con numerosas ventajas competitivas: proximidad a algunos de los principales mercados emisores del planeta: Reino Unido, Alemania, Francia, etc.; recursos naturales adecuados (extensión de playas, temperatura del agua, clima, etc.) y buena calidad de infraestructuras y servicios. También con notables amenazas, este es un mercado que se ha hecho extremadamente competitivo en los últimos años, con una progresiva incorporación de competidores a lo largo y ancho del Mediterráneo. Además de los tradicionales, como Francia, Italia, Grecia, etc, podemos contar a Croacia, Turquía, Túnez, Marruecos y más que podrían citarse e incorporarse. Este es un mercado que en los próximos años va a resentirse terriblemente a consecuencia del impacto del COVID-19. La gente tenderá a viajar menos y viajará a destinos que conozca mejor y en los que se sienta más seguro. Esta es la clave, ofrecer seguridad, confianza, la certeza en que cualquier incidencia podrá ser atendida en las mejores condiciones.</p>

<p>En segundo lugar, porque esta función productiva, esa garantía extra ofrecida a los visitantes, en absoluto limita el acceso o la calidad ofrecida a los residentes. Por el contrario, puede aplicarse en condiciones eficientes a los visitantes precisamente si goza de una buena cobertura para los nacionales. En ese sentido cabe recordar que a lo largo de los últimos años hemos asistido a importantes recortes de la sanidad pública, tanto en términos de personal disponible, como de infraestructuras y recursos. Recuperar la inversión en sanidad no solo tendría un importante efecto contracíclico, porque el personal sanitario contribuiría a sostener la demanda interna, sino porqué también apuntalaría el desarrollo de la mayor industria de este país: el turismo.</p>

<p>En tercer lugar, porque especialmente después del papel que el sistema de salud ha jugado durante esta pandemia, goza de un grado de consenso y valoración públicas del que ningún otro elemento goza y por tanto, esta inversión tendría una elevada aceptación social. Un elemento central de esta cohesión, del consenso alrededor de nuestro servicio de salud es la calidad. Es decir, no llega con que sea público y universal, ha de ser calidad. Esta es la condición suficiente. Solo así una gran mayoría social seguirá siendo defensora de este modelo.</p>

<p>Esto no quiere decir, ni que las políticas turísticas, ni las de bienestar terminen o se reduzcan a la mejora de la sanidad. Probablemente será necesario volver a algo similar a los planes de competitivad y repensar cuales son las mejoras de infraestructura pública y privada necesarias, cuál la comunicación que es adecuada para este punto de inflexión en el que nos encontramos, cuales las exigencias que, además, impone el cambio climático, cuál el papel de la calidad de los recursos humanos, cuál el de la seguridad, etc., etc. Del mismo modo que el estado del bienestar deberá buscar una combinación de instrumentos que permitan evitar, cuando menos, que se abran nuevas brechas sociales y actuar especialmente allí donde el mercado a demostrado ser menos eficiente. Quiere decir, que la política implica priorizar y una clave de bóveda del engranaje de nuestro sistema productivo y social es la sanidad. @mundiario</p>

<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
                    <enclosure url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2020/03/24/2020032410235931432.png" length="660944" type="image/png"/>
      <media:content url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2020/03/24/2020032410235931432.png" type="image/png" medium="image">
        <media:title><![CDATA[Salud, bienestar y política de competitividad para después de la Covid-19]]></media:title>
        <media:text><![CDATA[Crisis del coronavirus.]]></media:text>
        <media:description><![CDATA[Crisis del coronavirus.]]></media:description>
      </media:content>
        </item>
                        <item>
  <title><![CDATA[A Fiscalía Xeral do Estado debería denominarse Dirección Xeral da Fiscalía]]></title>
      <category><![CDATA[ESPAÑA]]></category>
    <link>https://www.mundiario.com/articulo/politica/fiscalia-xeral-do-estado-deberia-denominarse-direccion-xeral-da-fiscalia/20130806200029007766.html</link>
  <comments>https://www.mundiario.com/articulo/politica/fiscalia-xeral-do-estado-deberia-denominarse-direccion-xeral-da-fiscalia/20130806200029007766.html#comentarios-7766</comments>
  <guid>https://www.mundiario.com/articulo/politica/fiscalia-xeral-do-estado-deberia-denominarse-direccion-xeral-da-fiscalia/20130806200029007766.html</guid>
  <pubDate>Tue, 6 Aug 2013 20:00:29 +0200</pubDate>
      <dc:creator><![CDATA[Gonzalo Rodríguez]]></dc:creator>
        <description><![CDATA[<p>Tr&aacute;tase dun &oacute;rgano que carece de independencia respecto ao poder executivo. A actuaci&oacute;n do fiscal no caso do &#39;Prestige&#39;, neg&aacute;ndose a acusar a membros da administraci&oacute;n, ilustra os problemas.</p>
]]></description>
        <content:encoded><![CDATA[<p>A lista das raz&oacute;ns polas que Mariano Rajoy (e unha boa parte da c&uacute;pula do PP) deber&iacute;a ter dimitido &eacute; tan extensa como profusamente co&ntilde;ecida, e polo tanto &eacute; superfluo reproducila unha vez m&aacute;is. De feito a cuesti&oacute;n xa non &eacute; esa, a cuesti&oacute;n &eacute; que, chegados a este punto, non te&ntilde;an dimitido. Isto pon de manifesto polo menos d&uacute;as cousas. En primeiro lugar, que existen problemas estruturais graves no noso sistema pol&iacute;tico que deben ser resoltos para poder avanzar como sociedade. En segundo lugar e, en relaci&oacute;n ao anterior, que un mero cambio de cromos non vai a resolver o problema.</p>

<p>Sen d&uacute;bida a remoci&oacute;n de Rajoy &eacute; unha media profil&aacute;ctica imprescindible para a boa sa&uacute;de da nosa democracia, pero se o resultando da descomunal forza social que neste momento est&aacute; reclamando a s&uacute;a dimisi&oacute;n &eacute; simplemente ese, ter&aacute; o mesmo efecto que o derribo da estatua de Sadam Husseim cando as tropas norteamericanas tomaron Badgad: os detractores celebrar&aacute;n euf&oacute;ricos a aniquilaci&oacute;n do inimigo, os noticiarios ter&aacute;n un excelente espect&aacute;culo para consumo inmediato e pouco m&aacute;is.</p>

<p>Se queremos que as cousas non sigan igual &eacute; preciso remover o marco institucional que facilita a c&oacute;moda supervivencia e ampla difusi&oacute;n da corrupci&oacute;n na nosa sociedade. &Eacute;, por tanto, necesario definir regras do xogo que establezan mecanismos de correcci&oacute;n das desviaci&oacute;ns de poder respecto do interese xeral, mecanismos que non pode quedar encapsulados nas instituci&oacute;ns formais, sen&oacute;n que debe calar na sociedade. Para iso, o amplo repudio das pr&aacute;cticas corruptas ou deshonestas que se est&aacute; a expresar nas r&uacute;as, foros, redes sociais debe dar lugar &aacute; esixencia de instrumentos que permitan unha detecci&oacute;n m&aacute;is temper&aacute;, &aacute; eficaz persecuci&oacute;n dos actos punibles e &aacute; discusi&oacute;n fundamentada de actuaci&oacute;ns espurias.</p>

<p><strong>&iquest;Direcci&oacute;n Xeral da Fiscal&iacute;a?</strong></p>

<p>O primeiro deses instrumentos ten que ver coa Fiscal&iacute;a Xeral do Estado que, en propiedade, deber&iacute;a denominarse Direcci&oacute;n Xeral da Fiscal&iacute;a, xa que se trata dun &oacute;rgano do goberno que carece de independencia respecto ao poder executivo. A actuaci&oacute;n do fiscal no caso do Prestige, neg&aacute;ndose a acusar a membros da administraci&oacute;n, ilustra os problemas desta situaci&oacute;n. Certamente procura distraer a responsabilidade do Estado e aforrarlle as indemnizaci&oacute;ns correspondentes. Sen embargo, se as instituci&oacute;ns non son obrigadas a afrontar as s&uacute;as responsabilidades o que se fomenta &eacute; (obviamente) a irresponsabilidade na administraci&oacute;n do p&uacute;blico. E dicir, estase a furtar un importante mecanismo de perfeccionamento e mellora das actuaci&oacute;ns p&uacute;blicas. De feito, &eacute; rechamante que a d&iacute;a de hoxe apenas se tomaran medidas correctivas a respecto da situaci&oacute;n de 2002. Diversas actuaci&oacute;ns recentes da fiscal&iacute;a suxiren que efectivamente o estatuto do ministerio fiscal poder&iacute;a ser perfeccionado.</p>

<p>Outro dos aspectos nos que debe avanzarse &eacute; no da transparencia, non s&oacute; de todas as entidades p&uacute;blicas, sen&oacute;n de todos os poderes do Estado, as&iacute; como das entidades privadas que realicen funci&oacute;ns p&uacute;blicas. Todo aquilo que non sexa secreto oficial ou dados persoais deber&iacute;a estar a disposici&oacute;n da cidadan&iacute;a de xeito directo e sinxelo. A ausencia de informaci&oacute;n sobre a que a cidadan&iacute;a poida formular posici&oacute;ns informadas &eacute; un campo abonado para a manipulaci&oacute;n, a desviaci&oacute;n de poder e a arbitrariedade. Espa&ntilde;a, non por casualidade, ten un dos niveis de transparencia m&aacute;is baixos de Europa.</p>

<p><strong>Tribunal de Contas con autonom&iacute;a</strong></p>

<p>En relaci&oacute;n ao anterior, ser&iacute;a as&iacute; mesmo necesario dotar ao Tribunal de Contas de autonom&iacute;a respecto do executivo, medios suficientes, capacidade coercitiva e acceso a datos que resultan indispensables para o bo exercicio do seu labor, como son os da Axencia Tributaria e os da Seguridade Social. Si, a estes dados pode accederse para saber se un particular comete fraude na solicitude de colexio para os seus fillos, pero non para saber se un partido se financia ilegalmente.</p>

<p>No mesmo senso, a cidadan&iacute;a non pode exercer a s&uacute;a soberan&iacute;a sen un acceso amplo e equitativo a todo tipo de ideas, opini&oacute;ns e informaci&oacute;ns. Nun momento de forte concentraci&oacute;n dos principais medios de comunicaci&oacute;n, o papel das radios e televisi&oacute;ns p&uacute;blicas pasa a ser crucial para asegurar unha informaci&oacute;n libre e contrastada. De a&iacute; que sexa indispensable garantir un estatuto de independencia (o que incl&uacute;e a solvencia econ&oacute;mica) para os medios p&uacute;blicos. No caso galego, &eacute; notoria como a ausencia de escrutinio xornal&iacute;stico estrito facilitou a ocultaci&oacute;n de pr&aacute;cticas empresariais que, finalmente, non s&oacute; danaron &aacute;s propias empresas implicadas, sen&oacute;n que pode ter graves consecuencias no plano estrat&eacute;xico, econ&oacute;mico e social para a nosa Comunidade. E, no mesmo sentido, debe garantirse que as axudas aos medios de comunicaci&oacute;n privados, nin xeran dependencias respecto da administraci&oacute;n, nin impiden a entrada de novos competidores, fomentando as&iacute; a innovaci&oacute;n e o pluralismo informativo.</p>

<p><strong>Plurais e diversos</strong></p>

<p>Por &uacute;ltimo, os parlamentos deben tender tam&eacute;n a ser m&aacute;is plurais e diversos, non s&oacute; xa a efectos de garantir que todas as voces son escoitadas, sen&oacute;n tam&eacute;n porque nun contexto de alternancia bipartidista os partidos de goberno poden estar tentados a preservar instituci&oacute;ns e organismos opacos ao efecto de tirar vantaxe na xeira de goberno correspondente. Isto &eacute; de particular importancia cando determinados organismos p&uacute;blicos (como o Tribunal de Contas) deben estar sometidos a un control efectivo do Parlamento e &aacute; vez resultar estancos &aacute; influencia do executivo. A existencia de observadores plurais pode evitar sesgos e presi&oacute;ns sobre o labor destes organismos. Nese senso, resulta hoxe en d&iacute;a contraproducente o mantemento de barreiras de acceso ao Parlamento en forma de porcentaxes de voto m&iacute;nimo.</p>

<p>Certamente hai moito que pulir e moito m&aacute;is que falar, pero a idea de fondo &eacute; que se non removemos os incentivos para as pr&aacute;cticas corruptas estamos condenados a sufrilas reiterada e extensamente. A crise institucional en curso pode ser o detonante &nbsp;dun proceso de progreso se a enorme esixencia social que se est&aacute; a fraguar nestes momentos &eacute; quen de transcender o conxuntural. Aos partidos na oposici&oacute;n pode servirlles a mera dimisi&oacute;n de Rajoy, &aacute; nosa sociedade e ao noso futuro non.</p>

<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
                    <enclosure url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2013/04/26/2013071616590868322.jpg" length="0" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2013/04/26/2013071616590868322.jpg" type="image/jpeg" medium="image">
        <media:title><![CDATA[A Fiscalía Xeral do Estado debería denominarse Dirección Xeral da Fiscalía]]></media:title>
        <media:text><![CDATA[El presidente Mariano Rajoy.]]></media:text>
        <media:description><![CDATA[El presidente Mariano Rajoy.]]></media:description>
      </media:content>
        </item>
          </channel>
</rss>

