<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" version="2.0" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/">

<channel>
  <title><![CDATA[MUNDIARIO :: RSS de «Adrián Dios Vicente»]]></title>

    <link>https://www.mundiario.com/</link>
    <description><![CDATA[MUNDIARIO | Primer periódico global de análisis y opinión]]></description>
    <lastBuildDate>Thu, 04 Jun 2026 02:29:31 +0200</lastBuildDate>
    <sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
    <sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
    <generator>https://www.opennemas.com</generator>
    <atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="https://www.mundiario.com/rss/author/adrian-dios-vicente/" />

    <image>
      <title><![CDATA[MUNDIARIO :: RSS de «Adrián Dios Vicente»]]></title>
        <url>https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2026/04/28/2026042810264088082.png</url>
      <link>https://www.mundiario.com/</link>
    </image>

                  <item>
  <title><![CDATA[Eleccións do 28 de Abril. Tomemos o control!]]></title>
      <category><![CDATA[EURORREGIÓN]]></category>
    <link>https://www.mundiario.com/articulo/eurorregion/eleccions-do-28-abril-tomemos-control/20190417225809151289.html</link>
  <comments>https://www.mundiario.com/articulo/eurorregion/eleccions-do-28-abril-tomemos-control/20190417225809151289.html#comentarios-151289</comments>
  <guid>https://www.mundiario.com/articulo/eurorregion/eleccions-do-28-abril-tomemos-control/20190417225809151289.html</guid>
  <pubDate>Wed, 17 Apr 2019 22:58:09 +0200</pubDate>
      <dc:creator><![CDATA[Adrián Dios Vicente]]></dc:creator>
        <description><![CDATA[<p>Hoxe en día estamos máis expostos que no ano 2009 a unha nova burbulla financeira, mentres o noso modelo económico continúa pivotando sobre o turismo e o ladrillo: é dicir, empregos de baixa capacitación, precarios, estacionais e que xeran escaso valor engadido.</p>
]]></description>
        <content:encoded><![CDATA[<p align="right"><em>Non, non! Renderse non é opción!</em></p>

<p align="right"><em>Teremos sempre a forza</em></p>

<p align="right"><em>necesaria para Vencer!</em></p>

<p align="right"><em>Forza e afouteza necesarias para Vencer!</em></p>

<p align="right"><strong>Ruxe Ruxe - Afouteza</strong></p>

<p>&nbsp;</p>

<p><strong>O 28 de Abril non imos vivir simplemente unhas eleccións</strong>, senón que imos decidir o modelo de Estado das vindeiras décadas. Poden darse varios escenarios posibles: en primeiro lugar a victoria do bloque reaccionario, conformado polas tres dereitas, cada cal máis extrema. En segundo lugar, novas eleccións. En terceiro lugar, e como lle gustaría aos grandes poderes do Estado, un gran pacto de <em>extremo centro </em>(o peor extremo de todos) entre Ciudadanos e un PSOE ao gusto de Felipe González. Por último, existen dúas opcións que case sempre se disfrazan dunha soa: un goberno de cambio no que Galiza non exista ou un goberno de cambio no que Galiza teña un papel estratéxico no futuro do Estado.</p>

<p>Nesta última posición é na que se sitúa En Marea. Porque non esquecemos o 15M, non esquecemos á mocidade que inundamos as prazas durante semanas amosando a nosa indignación, a nosa rebeldía ante unha crise que serviu de excusa para tronzar o noso futuro mentres os verdadeiros culpables da desfeita económica posterior ao 2009 mantiñan uns beneficios record. Tampouco esquecemos á mocidade que nun novo 15M este ano, no <em>Friday For Future</em>, se manifesta porque queremos preservar o noso planeta, porque non temos un Planeta B.</p>

<p>Porque hoxe en día volvemos ao crecemento económico, un crecemento económico que simplemente aumenta a riqueza dos máis ricos, pero empobrece aos máis pobres. Por primeira vez en décadas ser traballador non garante non ser pobre. E con salarios de miseria, tamén se nos condena a pensións de miseria. Por iso son fundamentais novas políticas económicas expansivas, a derrogación da infame reforma laboral, a fixación da suba das pensións en base ao IPC e a contratación pública orientada aos servizos públicos, especialmente á sanidade, educación e dependencia.</p>

<p>Tampouco podemos dar un paso atrás contra a degradación das nosas liberdades individuais. Titiriteiros detidos, rapeiros exiliados, humoristas ante a Audiencia Nacional e cantantes xulgados por facer retweets amosan un panorama desolador. Por iso é precisa a derrogación inmediata da Lei Mordaza e a garantía do cumplimento efectivo da liberdade de expresión, cando hoxe en día nos camiñamos perigosamente e novas formas de censura.</p>

<p>E en todo este contexto, Galiza ten moito que dicir. Non somos un país subsidiado nin subalterno a nada nin a ninguén, non somos periferia. Na reconfiguración do Estado Galiza ten que xogar un papel fundamental como motor económico do Eixo Atlántico, unha potencia no Suroeste europeo.</p>

<p>Por iso é fundamental establecer mecanismos para o noso desenvolvemento, dunha banda mediante a vertebración interna do territorio, co ferrocarril como medio de transporte fundamental. En segundo lugar, mediante políticas públicas decididas que axuden ao desenvolvemento económico do noso país e á fixación de emprego no territorio. O drama da emigración é unha hemorraxia que temos que ser capaces de frear, e isto pasa por mellorar as condicións laborais actuais e a transformación do noso modelo produtivo. A <em>Xeración Xabarín</em> parecemos destinados a ter que ser unha Xeración comunicada por Skype coas súas familias. Por iso propoñemos un Plan Retorna que axude a volver á nosa xente que se viu obrigada a marchar, porque estamos vivindo unha fuga de cerebros, pero non unha fuga de corazóns.</p>

<p>Por desgraza, hoxe en día estamos máis expostos que no ano 2009 a unha nova burbulla financeira, mentres o noso modelo económico continúa pivotando sobre o turismo e o ladrillo: é dicir, empregos de baixa capacitación, precarios, estacionais e que xeran escaso valor engadido. Mentres tanto, desmantélanse importantes centros industriais e impídese o desenvolvemento de políticas de I+D con impacto real na nosa economía. Por iso reivindicamos un plan de choque no financiamento á investigación e desenvolvemento, que permita transformar a nosa matriz produtiva e facela menos dependente do turismo e a construción.</p>

<p>O vindeiro 28 de Abril #TiDecides, a existencia dun goberno de persoas grises que queren un país gris, ou a contribución dende Galiza para un ilusionante cambio político no Estado. @mundiario</p>

<p>&nbsp;</p>

<p><span style="font-size:12px;">–––––––</span></p>

<p><span style="font-size:12px;">Adrián Dios Vicente é candidato como nº 5 ao Congreso dos Deputados e Deputadas pola provincia da Coruña por <strong>En Marea</strong>.</span></p>

<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
                    <enclosure url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2016/11/29/2016112923225563581.jpg" length="75079" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2016/11/29/2016112923225563581.jpg" type="image/jpeg" medium="image">
        <media:title><![CDATA[Eleccións do 28 de Abril. Tomemos o control!]]></media:title>
        <media:text><![CDATA[Congreso de los Diputados. / Facebook.]]></media:text>
        <media:description><![CDATA[Congreso de los Diputados. / Facebook.]]></media:description>
      </media:content>
        </item>
                        <item>
  <title><![CDATA[El neoliberalismo crea monstruos]]></title>
      <category><![CDATA[ESPAÑA]]></category>
    <link>https://www.mundiario.com/articulo/politica/neoliberalismo-crea-monstruos/20170210125323078901.html</link>
  <comments>https://www.mundiario.com/articulo/politica/neoliberalismo-crea-monstruos/20170210125323078901.html#comentarios-78901</comments>
  <guid>https://www.mundiario.com/articulo/politica/neoliberalismo-crea-monstruos/20170210125323078901.html</guid>
  <pubDate>Fri, 10 Feb 2017 13:54:41 +0100</pubDate>
      <dc:creator><![CDATA[Adrián Dios Vicente]]></dc:creator>
        <description><![CDATA[<p>La soluci&oacute;n dada a la crisis por los defensores del dogma de mercado es la principal causa del preocupante ascenso de la extrema derecha a ambos lados del Atl&aacute;ntico.</p>
]]></description>
        <content:encoded><![CDATA[<p>Vivimos tiempos dif&iacute;ciles en los dos mayores bloques econ&oacute;micos y pol&iacute;ticos del planeta: Estados Unidos y la Uni&oacute;n Europea est&aacute;n sufriendo las consecuencias de ocho a&ntilde;os de larga crisis financiera, posteriormente econ&oacute;mica y finalmente pol&iacute;tico-social. Sin lugar a dudas, desde hace muchas d&eacute;cadas el sistema econ&oacute;mico y pol&iacute;tico no se encontraba en unos niveles de credibilidad tan bajos.</p>

<p>Las encuestas realizadas desde el Pew Research Center nos indican que la aprobaci&oacute;n de la UE por parte de la ciudadan&iacute;a se encuentra en m&iacute;nimos: entre los a&ntilde;os 2005 y 2016 la visi&oacute;n favorable de la Uni&oacute;n se redujo un 8% en Alemania (del 58% al 50%), pero en m&aacute;s de un 30% en Francia (del 69% al 38%) y Espa&ntilde;a (del 80% al 47%) o en un 20% en Italia. En Grecia solo el 27% de la poblaci&oacute;n se muestra satisfecha con la Uni&oacute;n Europea. Sin duda, las instituciones europeas se encuentran en un proceso de crisis de legitimidad sin precedentes.</p>

<p>Hoy en d&iacute;a es imposible negar que existe una importante parte de la poblaci&oacute;n que niega el actual <em>statu quo</em>. Esta situaci&oacute;n es el resultado de las pol&iacute;ticas concretas desarrolladas para afrontar la crisis econ&oacute;mica. S&iacute; hab&iacute;a alternativas a la austeridad y al control del d&eacute;ficit, pero los organismos financieros internacionales y sus subordinados en los gobiernos decidieron que esa era la v&iacute;a.</p>

<p>Consecuencia: prolongaci&oacute;n temporal de la crisis (en el Estado Espa&ntilde;ol llevamos ya ocho a&ntilde;os sin crecimiento econ&oacute;mico estable) y abandono de una mayor&iacute;a social sacudida por el creciente desempleo, un enorme proceso de precarizaci&oacute;n y devaluaci&oacute;n salarial y un gran recorte en servicios y prestaciones sociales. Este proceso determina la gran ruptura con los consensos generados en los &uacute;ltimos cincuenta a&ntilde;os, desarroll&aacute;ndose una fuerte <em>proletarizaci&oacute;n</em> de las clases medias europeas y estadounidenses.</p>

<p>Es cierto que se tomaron decisiones econ&oacute;micas diferentes en Estados Unidos y dentro de la Uni&oacute;n Europea. Las t&iacute;midas reformas financieras desarrolladas por la administraci&oacute;n Obama a trav&eacute;s de la Dodd-Frank Act y la Volcker Rule (ahora eliminadas por Trump) no fueron acompa&ntilde;adas por los mandatarios europeos. Del mismo modo, la doctrina del austericidio impuesta para los pa&iacute;ses del Sur de Europa (particularmente Grecia, pero no solo) poca relaci&oacute;n guarda con las pol&iacute;ticas desarrolladas para Alemania y el resto del Centro y Norte de Europa.</p>

<blockquote>
<p><span style="font-size:20px;">Las pol&iacute;ticas neoliberales como soluci&oacute;n a la crisis supusieron olvidar a una importante parte de la poblaci&oacute;n a su suerte. Y ese espacio vac&iacute;o tiene que ser ocupado por alguien en t&eacute;rminos pol&iacute;ticos</span></p>
</blockquote>

<p>A&uacute;n con estas salvedades, la realidad es que las pol&iacute;ticas neoliberales como soluci&oacute;n a la crisis supusieron olvidar a una importante parte de la poblaci&oacute;n a su suerte. Y ese espacio vac&iacute;o tiene que ser ocupado por alguien en t&eacute;rminos pol&iacute;ticos. Con el <em>stablishment</em> en entredicho y la socialdemocracia busc&aacute;ndose a si misma (Si Olof Palme levantara la cabeza...), la extrema derecha encuentra un caldo de cultivo perfecto para la transmisi&oacute;n de ideas simples y con un trasfondo verdaderamente peligroso, como el America First de Donald Trump o la normalizaci&oacute;n de la xenofobia derivada del Brexit en Reino Unido.</p>

<p>Por desgracia, las opciones de cambio progresista y democratizador parecen peor situadas que la reacci&oacute;n de extrema derecha que hoy gobierna Estados Unidos, Polonia, Ucrania o Hungr&iacute;a y refuerza sus posiciones en otros muchos pa&iacute;ses europeos. En nuestras manos est&aacute; no ser colaboradores de este nuevo escenario y trabajar por generar alternativas en la direcci&oacute;n inversa. <a href="https://twitter.com/Outes">@outes</a> &nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
                    <enclosure url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2016/12/26/2016122611290736578.jpg" length="74260" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://www.mundiario.com/media/mundiario/images/2016/12/26/2016122611290736578.jpg" type="image/jpeg" medium="image">
        <media:title><![CDATA[El neoliberalismo crea monstruos]]></media:title>
        <media:text><![CDATA[Le Pen y Trump.]]></media:text>
        <media:description><![CDATA[Le Pen y Trump.]]></media:description>
      </media:content>
        </item>
          </channel>
</rss>

