Algunhas leccións do 18-F

Yolanda Díaz, vicepresidenta segunda del Gobierno y ministra de Trabajo. / @sumar
Yolanda Díaz, vicepresidenta segunda del Gobierno y ministra de Trabajo. / @sumar
Sumar Galicia debate as súas achegas para a I Asemblea de Sumar do 23 de marzo e inicia o seu proceso de implantación territorial para un proxecto de longo prazo. / Retos para Sumar Galicia.
Algunhas leccións do 18-F

Transcorridas dúas semanas desde a celebración das eleccións ao Parlamento de Galicia son xa bastantes as análises e valoracións de expertos e das formacións políticas sobre o resultado electoral e as súas causas.

O marcador final foi claro e contundente. O Partido Popular de Galicia, claro vencedor dos comicios, obtivo 700.000 votos (47,36%) e o Bloque Nacionalista Galego logrou aglutinar unha gran parte do voto progresista alcanzando 467.000 papeletas (31,57%). O PSdeG-PSOE caeu ata os 207.000 votos (14,04%), Sumar Galicia quedou en 28.000 e Vox en 32.000. Democracia Ourensana logrou un escano con 15.000 votos. Estes datos son previos ao escrutinio do voto exterior, que non modificou a asignación final de escanos.

Unha primeira lección resulta clara, as galegas e galegos mantivemos un comportamento electoral de alta calidade democrática, cunha participación do 67,3% moi superior á que se produciu nas eleccións autonómicas de 2020 (48,97%) condicionadas pola COVID-19.

Tamén constatouse que as distintas sondaxes e enquisas realizados nestes comicios destacaron tendencias que logo se materializaron nas urnas, non sendo os galegos tan estraños en comportamento electoral como moitas veces quéresenos facer ver con certa compracencia madrileña.

Unha segunda lección, contundente, móstranos que as forzas políticas que veñen traballando durante un longo período de tempo con gran cohesión interna, visión cara ao electorado e consolidación de liderados, resultaron claramente vencedoras. Aínda que o PPdeG presentaba un candidato pouco consolidado e algo errático na campaña, pero con gran coñecemento interno do seu partido, a maquinaria popular, a groseira utilización electoral da armazón institucional da Xunta de Galicia, especialmente grave en canto á CRTVG, e a sempiterna potencia de comunicación da prensa conservadora, aseguraban unha nova maioría absoluta, á que tamén por suposto contribuíron os erros dos rivais.

O BNG, cun longo percorrido no que ao mando Ana Pontón conseguiu transversalizarse, afastarse formalmente dos seus postulados máis identitarios, conectar coa xente moza e atraer o voto urbano, logrou posicionarse como a única oposición clara a Rueda nesta vindeira XII Lexistura autonómica. Terá que enfrontarse a debates internos sobre os seus acenos de identidade e analizar a consolidación do seu liderado a futuro.

A gran caída dos socialistas non deixa de ser o resultado anunciado dun partido ensimesmado nas súas loitas intestinas desde a saída de Touriño en 2009, da falta dun proxecto non dependente de Madrid, dun dubitativo liderado e dunha campaña estatalizada que non pensou en Galicia senón que tiña só por obxectivo derrotar a Feijóo, como ben puidemos observar nas estratexias de comunicación de medios madrileños da progresía.

Unha terceira lección indícanos que unha maior participación do corpo electoral non reforzou, como moitas veces augurábase, as opcións para un necesario cambio de goberno en Galicia. A capacidade activa e pasiva de mobilización do voto conservador foi maior. Non chega con concentrar o voto progresista existente, é necesario aumentar a oferta electoral para conseguir unha maior masa crítica de voto de esquerda.

Sumar Galicia quedou lonxe de acadar a barreira do 5% imposto por Fraga na lei electoral galega para asegurar o bipartidismo. Arrincar en Galicia a mediados de decembro, non contar cun liderado consolidado para a candidatura galega, a pesar do gran traballo de Marta Lois en tempo récord, os desencontros por parte de Podemos para integrarse na coalición, na que si participaron Esquerda Unida e Verdes Equo, lastraron as posibilidades de entrar na escena parlamentaria.

Pero como sinalamos desde o noso arranque da promotora de Sumar Galicia na presentación da Coruña do pasado 16 de decembro, Sumar nace en Galicia non como un proxecto de curto prazo para estas pasadas autonómicas, senón como un movemento político de longo percorrido, claramente laborista, cunha perspectiva feminista transversal e un forte compromiso ambiental e de loita contra o cambio climático.

O dereito á vivenda, a garantía da nosa sanidade pública, o sistema de coidados e maiores, os recursos para unha educación pública de calidade, a aposta por un sector público verdadeiramente emprendedor, mellores cotas de autogoberno e a permanente loita contra a corrupción son, entre outras, necesidades esenciais polas que Sumar Galicia quere traballar a través da súa progresiva implantación territorial e organizativa.

Por eso Sumar Galicia debate as súas achegas para a I Asemblea de Sumar do 23 de marzo e inicia o seu proceso de implantación territorial para un proxecto de longo prazo. @mundiario

Comentarios